Inventieve constructieve waterglasinjectietechnieken

Boven een waterbel in Knokke

Pure nostalgie: ons eerste werk in België waar de waterglasinjectie op dat moment nog onbekend was. Op gezag van een Belgische bouwprofessor kregen we toch een kans ons kunnen te tonen en nog wel op een uiterste precaire locatie ook, aan de kust, boven een waterbel.

Primeur in België

Het Belgische Knokke ligt aan zee, een deel van de stad heet daarom Knokke/het Zoute. Ondanks de nabijheid van heel veel zout water, ligt Knokke bovenop een enorme ondergrondse waterbel van zoet water die de stad van drinkwater voorziet.

Boven dat grote en belangrijke zoetwaterreservoir is een nieuwbouwplan gedacht: een appartementencomplex met een parkeerkelder. De architect wil tot 4.65 meter diep afgraven, maar het grondwaterpeil ligt op 2 meter diepte en droogmalen is geen optie in deze kwetsbare omgeving. Op advies van prof. ir J. Maertens wordt een bodemafsluiter van waterglas overwogen. Daarmee krijgt Knokke dan de eventuele primeur voor België, waar de methode tot op dat moment nog geheel onbekend is.

Ondanks de relatieve onbekendheid met de techniek en het gebrek aan praktijkervaring wordt toch gekozen voor de bodemafsluiter met waterglas. Vanwege de veiligheid (zie: Milieu) onder meer. De opdracht gaat naar Soil-ID, omdat een Belgische aannemer daarmee ervaring heeft opgedaan in Nederland.

Aan de slag

Wij hebben 3 weken nodig om de bodemafsluiter te realiseren. Het daarna gemeten grondwaterdebiet blijft met 0.2 m3 per uur (200 liter) meer dan royaal onder de grenswaarde van de gemeente Knokke. Die was met 10 m3 per uur ongeveer 50 x zo hoog. De betonvlechters konden met droge voeten aan de slag.

Ons eerste project op Belgische bodem was succesvol verlopen, Er zouden nog vele andere volgen.