Inventieve constructieve waterglasinjectietechnieken
In 1894 is het gebouwd voor ‘minvermogende’ ooglijders in Utrecht, het Ooglijdersgasthuis.
Het (rijks)monumentale pand wordt schitterend verbouwd tot appartementencomplex met aansluitend een nieuwbouwgedeelte van grondgebonden woningen en appartementen. Deze keer niet voor minvermogende, maar juist voor vermogende bewoners. Het wordt groots!
Het rijksmonument zelf wordt getransformeerd naar 34 luxeappartementen Op het binnenterrein wordt de voormalige polikliniek verbouwd tot 4 woningen. Naast de bestaande bebouwing wordt er een parkeergarage gerealiseerd en verrijst er een appartementengebouw met 4 woningen. Er komen ook nog 11 royale stadsvilla’s op het terrein dat wordt begrensd door de Cornelis Evertsenstraat, de F.C. Donderstraat en Bleyenburgstraat.
We realiseren 1600m2 waterkerende bodeminjecties onder de parkeergarage, de appartementen en overige nieuwbouw van het project.
Voordat deze horizontale injectieopdracht aan Soil-ID werd verstrekt is er lang nagedacht over de te volgen strategie ten aanzien van de bouwkuip, met name wat betreft het grondwaterprobleem.
Er kon worden gekozen voor onderwaterbeton, retourbemaling of voor horizontale bodeminjectie.
Van elk systeem werden vooraf de daaraan klevende risico’s en problemen in kaart gebracht. Voor wat betreft de horizontale bodeminjecties werden met name complicaties verwacht met het lekwatersysteem dat na de injectie wordt aangebracht om de bouwkuip leeg te pompen en het grondwaterpeil tijdens de bouwperiode van de kelder stabiel te houden. Hoewel het lekwatersysteem slechts een fractie van de totale bouwsom uitmaakt, kan het een bron van discussies achteraf worden.
Soil-ID heeft aangegeven het risico van het lekwatersysteem voor eigen rekening durven te nemen, waarna definitief voor de waterglasinjectiemethode werd gekozen. Samen met onze opdrachtgever Gebroeders de Koning uit Papendrecht, waaronder de volledige verantwoordelijkheid van de bouwkuip valt, is het project zonder veel complicaties uitgevoerd en opgeleverd aan de hoofdaannemer. Daarmee hadden we een niet zo groot, maar wel een cruciaal aandeel in de realisering van dit prestigieuze project.
Met een lekdebiet van niet meer dan 1,1 m3 per uur is het project tot grote tevredenheid van alle partijen verlopen. Na het ontgraven van de bouwkuip is het oorspronkelijke lekwatersysteem in de vorm van een zwaartekrachtbemaling vervangen door drains.
In plaats van bemalingspompen is het grondwater op peil gehouden door middel van enkele pompputten die zijn aangesloten op de ingegraven drains. Deze besparing werd mogelijk omdat tussen de injectielaag en het ontgraven maaiveld geen afsluitende stoorlagen werden aangetroffen.
De keuze voor de waterglasmethode is de juiste geweest, dat is duidelijk.
